Konferencja nt. działań dla ochrony zdrowia psychicznego w Polsce

30 października 2007 roku w Muzeum Kolekcji im. Jana Pawła II w Warszawie odbyła się konferencja nt. „Działań dla ochrony zdrowia psychicznego w Polsce – ugościć wyzwania. sprawdzać rozwiązań”.

Udział w niej wzięli m.in.:

Konferencja zorganizowana na mocy kancelaria Inicjatyw Społecznych Kancelarii Prezydenta RP jak jeden mąż z Polskim Towarzystwem Psychiatrycznym dotyczyła systemu ochrony zdrowia psychicznego w Polsce i potrzeb jego przebudowy na podstawie o etniczny program Ochrony Zdrowia Psychicznego.

Otwierając konferencję dyrektor Biura Inicjatyw Społecznych KPRP, Bożena Opioła przytoczyła preambułę z ustawy o ochronie zdrowia psychicznego z dnia 19 sierpnia 1994 r.: „Zdrowie psychiczne jest fundamentalnym dobrem osobistym człowieka, a poręczenie praw osób z zaburzeniami psychicznymi powinno się do obowiązków państwa”.

Ewa Junczyk-Ziomecka zwracając się do zebranych podkreśliła, że statystyki biją na pogotowie - zaburzenia neuropsychiatryczne mianować drugie pod względem wielkości podstawa zadłużenia populacji chorobami. od prognoz, podczas najbliższych 20 lat choroby psychiczne wysuną się na świecie na czoło problemów zdrowotnych, powodujących wadliwe działanie życiową ludzi. powyżej 27% dorosłych Europejczyków doświadcza podczas roku choć jednego z przejawów złego stanu zdrowia psychicznego. Należą do nich między innymi zaburzenia nastroju i zły nastrój Prognozy mówią, że do 2020 r. zły nastrój będzie najczęstszą przyczyną zachorowalności w krajach rozwiniętych. Obecnie, w Unii Europejskiej co roku około 58 tysięcy obywateli umiera w wyniku popełnienia samobójstwa – więcej, aniżeli na rok ginie w wypadkach drogowych, zabójstwach, azaliż od HIV/AIDS .

Środowisko psychiatryczne w Polsce, poprzednio w połowie lat dziewięćdziesiątych stworzyło teoria Narodowego Programu Ochrony Zdrowia Psychicznego. wbrew zainteresowania i poparcia dla niego, nie nadano mu rangi obowiązującego prawa. niniejszy program na lata 2009–2013, przygotowany na mocy ministerium Zdrowia został przyjęty na mocy Radę Ministrów w dniu 9 października br. „Mam nadzieję, że dzisiejsza konferencja, pomyślana tak jak jako prezentacja ciekawych i wartych propagowania rozwiązań, posłuży do zastanowienia się i większego działania dla promowania zdrowia psychicznego, zapobiegania chorobom psychicznym zaś rozwiązywania problemów związanych z brakiem poszanowania godności drugiego człowieka” - powiedziała Ewa Junczyk-Ziomecka.

Specjaliści uczestniczący w konferencji podkreślali, że: „Nie ma zdrowia bez zdrowia psychicznego”. Wg prof. dr hab. med. Jacka Wciórki platforma ochrony zdrowia psychicznego w Polsce nie odpowiada współczesnym standardom i potrzebom społecznym. tężyzna fizyczna psychiczne musi być traktowane jako nieodłączny składnik zdrowia. powinno się zaprzestać nierównego traktowania osób chorujących psychicznie i ich problemów zdrowotnych – fakty wskazują na krocie przejawów takiej dyskryminacji tak jak indywidualnej, w jaki sposób i strukturalnej, tj. zakorzenionej w sposobie działania wielu instytucji społecznych zaś w bezmyślnie upowszechnianych stereotypach kulturowych. Konieczna jest zasadnicza przemiana podejścia do problemów medycznych, społecznych i ekonomicznych związanych ze zdrowiem psychicznym. niewiedza i dyshonor wobec tych problemów prowadzi bowiem, bok w bok ogromu zbędnych cierpień osób i rodzin, do wielu strat i kosztów społecznych związanych z możliwymi do ograniczenia skutkami zaburzeń psychicznych w postaci np.: niepełnosprawności, niesamodzielności, braku zatrudnienia, dysfunkcji rodzinnych, wykluczania społecznego, uzależnienia od instytucji.

Odpowiedzią na to wyzwanie jest etniczny program Ochrony Zdrowia Psychicznego, który zwraca uwagę na niedostatki i proponuje skupienie wysiłku dla zmiany około trzech strategicznych celów:

CEL 1. Promowanie zdrowia psychicznego i zapobieganie zaburzeniom psychicznym, poprzez:

CEL 2. zapewnienie osobom z zaburzeniami psychicznymi wielostronnej, zintegrowanej i dostępnej opieki zdrowotnej zaś innych form pomocy niezbędnych do życia w środowisku społecznym (w tym rodzinnym, zawodowym) poprzez systemowe upowszechnienie:

CEL 3. rozwój badań naukowych i systemów informacji z zakresu ochrony zdrowia psychicznego

Ogółem wystąpiło 24 przedstawicieli, którzy pracują i inicjują działania dla ochrony zdrowia psychicznego. Podsumowując konferencję podkreślono wagę i konieczność organizowania dalszych spotkań, które służą integracji wszystkich środowisk zaś pracy dla osób nie tylko z zaburzeniami psychicznymi, jednak i tych, które są społecznie izolowane.